မိုးထက္အိမ္

ကစားမလား ၊ နားမလား

” ဆံုျပီးမွ ျဖတ္တဲ့ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းနဲ႔ အျမဲတမ္း ျပိဳင္ေနမယ့္ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းမွာ ဆံုျပီးမွ ျဖတ္ရမယ့္ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းကုိပဲ ငါ ေ႐ြးမယ္ … ဆံုတဲ့ အခ်ိန္ဟာ တစ္စကၠန္႔ေလးပဲ ျဖစ္ေစဦးေတာ့ ငါမက္ေမာတယ္ …”

- ကြ်န္မ သူ႔မ်က္ႏွာကုိ ေငးၾကည့္ရင္း စိတ္ထဲကေန အဲလုိစကားေတြ ေျပာေနခ်ိန္မွာ သူက ေျပာတယ္ ….

“မသူ သိလား ၊ သူငယ္ခ်င္းဆုိတာကုိ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္း သေဘာက်တာပဲ ၊ သူက ခုေန မေခၚလုိ႔ ျပတ္သြားလည္း ေနက္ ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္ေတြ႕ေတြ႕ ေခၚတာပဲ.. ေခၚလုိ႔လည္း ရတယ္…. ရည္းစားက် ျပတ္သြားျပီးရင္ ေနာက္ လမ္းမွာ မေတာ္လုိ႔ေတြ႔ရင္ေတာင္ ေခၚခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး…. အဲဒါေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ရည္းစားကုိသာ ကြ်န္ေတာ့ကို ေရြးခိုင္းရင္ ကြ်န္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းဆုိတာကုိပဲ ေ႐ြးျဖစ္မယ္”

ဘုရားေရ …. သူ ကြ်န္မ စိတ္ထဲ ၀င္ၾကည့္လုိက္လုိ႔မ်ား စကားေတြက အဲေလာက္ ကြက္တိ ထြက္က်လာတာလား ၊ ေနာက္ သူက ဆက္ေျပာတယ္ …” မသူလည္း သိပါတယ္ ၊ အျဖဴေပၚ အမည္းစြန္းခ်င္လည္း လြယ္တယ္ ၊ အမည္းေပၚ အျဖဴစြန္းခ်င္ရင္လည္း လြယ္တယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ အျဖဴကို အျဖဴအတိုင္း ၊ အမည္းကုိ အမည္းအတုိင္း ဆက္ထိန္းထားႏုိင္ဖုိ႔က ခက္တယ္ “

“အုိေက ၊ အုိေက ၊ မသူ ေျပာမယ္ ၊ ေသခ်ာနားေထာင္ ၊ ဆံုျပီးမွ ျဖတ္တဲ့ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းနဲ႔ အျမဲတမ္း ျပိဳင္ေနမယ့္ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းမွာ ဆံုျပီးမွ ျဖတ္ရမယ့္ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းကုိပဲ မသူ ေ႐ြးမယ္ … ဆံုတဲ့ အခ်ိန္ဟာ တစ္စကၠန္႔ေလးပဲ ျဖစ္ေစဦးေတာ့ မသူ တကယ္မက္ေမာတယ္ …” ဒီစကားကုိ ကြ်န္မ တစ္လံုးခ်င္း ပီပီသသ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာလုိက္တယ္ …. သူ ရယ္တယ္ … ထြက္ေပါက္တစ္ခုအေနနဲ႔ ရယ္တာလား … ဧ၀ရတ္ေတာင္ထိပ္မွာ တုိက္ေဆာက္ဖုိ႔ စိတ္ကူးယဥ္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္ကုိ သေဘာက်သလုိ ရယ္တာလား ဆုိတာကုိေတာ့ သူမွပဲ သိလိမ့္မယ္ …. ကြ်န္မမွာ သူ႔စိတ္ထဲကုိ ၀င္ၾကည့္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အရည္အခ်င္းမရွိဘူးေလ … ဒါ ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ ေပးထားတဲ့ မွန္ကန္ေနတဲ့ မွတ္ခ်က္ေလးတစ္ခုပါ … သူနဲ႔ကြ်န္မ စေတြ႕တဲ့ သိပ္မၾကာခင္ ကာလေလး အတြင္းမွာပဲ ဒီမွတ္ခ်က္ကုိ ကြ်န္မ ခ်မွတ္ခဲ့ရတာ …. ဒီမွတ္ခ်က္ကုိ ပယ္ဖ်က္ဖုိ႔ ကြ်န္မ အၾကိမ္ၾကိမ္ ၾကိဳးစားတယ္…. ဒါေပမယ့္ ၾကိဳးစားလုိက္တုိင္း ရလာတဲ့ ရလာဒ္က ထပ္ေလာင္းအတည္ျပဳဖုိ႔ ဆုိတာေတြခ်ည္း ျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္ … ခုလည္း ကြ်န္မ ထပ္ျပီး အတည္ျပဳလိုက္ရျပန္ျပီ … ဟူး … အေျခအေနက ႐ုတ္တရက္ ေျခာက္ေသြ႔သြားတယ္ … အရင္လုိ စလုိက္ ေနာက္လုိက္နဲ႔ စိုစိုေျပေျပျဖစ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားမွ ျဖစ္မယ္…. ဟူး …. စကားလံုးေတြကလည္း ခုမွ ဘယ္ေပ်ာက္ကုန္လည္း မသိဘူး …. ရွားပါးေနလုိက္ၾကတာ ….။

“မသူ”
-သူ ေခၚတယ္ …. ကြ်န္မ ဘာျပန္ေျပာရမလဲ မသိဘူး….။
“………..”
“ကစားပြဲတစ္ခုကုိ ကစားတဲ့အခါ ႏုိင္မွာမွန္း ေသခ်ာသိေနရင္ ကစားရတာ ရင္ခုန္ဖုိ႔ ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ မသူ ၊ အဲလုိရင္ခုန္စရာ မေကာင္းတဲ့ ကစားပြဲကုိ မသူ အေနနဲ႔ဆုိရင္ ကစားခ်င္မလား”
“မသူ ……..”
မိုးထက္အိမ္

2009: 12/28
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: ရသစာတုိ
12 comments

ပခုကၠဴ ဆုိတဲ့ နာမည္ျဖစ္ေပၚလာပုံ

သားထုတ္ဂူ မွ ပခုကၠဴ

အေလာင္းစည္သူဘုရင္မင္းျမတ္ သကၠရာဇ္ ( ၄၅၄ ) သည္ ေဖာင္စၾကၤာႏွင့္ ဧရာ၀တီျမစ္နဒီတြင္ ခရီးလွည့္ခဲ့ဘူးသည္၊ မင္းျမတ္ႏွင့္တကြ ေမာင္းမမိႆံ အေျခြအရံမ်ားစြာ ပါ၀င္သည္၊ ထုိ အေျခြအရံမ်ားအနက္ ကုိယ္၀န္ရွိေနေသာ ေမာင္းမတစ္ဦး( တနည္း မယ္စိမ့္ညိဳ )သည္ ေပါက္အင္းအနီး ဆုိက္ေရာက္သည္တြင္ တံငါလုလင္တုိ႔ကုိျမင္၍ မိန္းမေကာင္းတုိ႔၏ ဣေျႏၷ ကုိ ေဖာက္ဖ်က္လ်က္ ႏွစ္သက္သည့္ အသြင္ျဖင့္ ရယ္သြမ္း၏၊ ထုိအျခင္းအရာကုိ ျမင္ေသာ အေလာင္းစည္သူသည္ ေဒါသအမ်က္ပြက္ဆူ၍ က်ိန္စၾကၤာျဖင့္ ရုိက္ႏွက္ရာ လက္လြန္ကာ အသက္ဆုံး႐ံႈး ကံကုန္ရွာေလသည္။

အေလာင္းကုိ ေဖာင္စၾကၤာေပၚတြင္ ခြဲေစရာ သားသူငယ္အေလာင္းကုိေတြ႕၏။ ဘုရင္တုိ႔ထုံးစံအတုိင္း ေဖာင္ေတာ္ဆုိက္ကပ္၍ ေရႊဂူဘုရား တည္မည့္ေနရာတြင္ အခမ္းအနားျဖင့္ စ်ာပနပြဲက်င္းပလ်က္ သားငယ္အေလာင္းကုိ အုတ္ဂူျပဳလုပ္၍ ထားခဲ့သည္။ သားကုိထုတ္၍ ဂူလုပ္ခဲ့ရာမွ သားထုတ္ဂူ၊ ကာလၾကာျမင့္သျဖင့္ သားထုတ္ဂူမွ ေရြ႕လ်ားလာကာ ပခုကၠဴ ျဖစ္လာေၾကာင္း အစဥ္အဆက္ဥဒါန္းတြင္ခဲ့သည္။
အခ်ိဳ႕ ရာဇ၀င္ဆရာတုိ႔က အေလာင္းကုိ ဖက္ႏွင့္ ထုပ္၍ ကူ( ဂူ ) လုပ္ရာ ျဖစ္ရကား သားထုပ္ဂူ မွ ပခုကၠဴျဖစ္လာေၾကာင္း ဆုိၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သဲပုံေစတီေထရုပၸတၱိက်မ္း ပထမၾကငွန္းထီးဖြင့္ရန္အဆုိ၌

သမတ အတုစနစ္၊ သမယ ယခုေခတ္တြင္၊ နရလူ႔ ဓမၼရာဇ္ တနာမည္ေျပာင္းတဲ့၊ ပုဂံျပည္ ေလာင္းစည္သူမင္းသည္ ဇမၺဴအတြင္း ေတာင္လက္ယာမွာ၊ ညီမူတသင္း ေျပာင္လက္စြာႏွင့္၊ ေဖာင္စၾကၤာ ျဖန္႔တုံအခါက၊ ျမန္႔ဘုံရာဇာမိဖုရားတပါး သားနရိန္ကုိ၊ ပတၱျမားစိန္ ဖက္ႏွင့္ထုပ္ၿပီး၊ ခပ္သုတ္သုတ္ကူသုိ႔သြင္းတာေၾကာင့္၊ လူတုိ႔ခပင္း သားထုပ္ကူဟု၊ အမ်ားႏႈတ္မူ ၀စီမဂၤလာျဖင့္၊ အမည္ထြင္ကာ အသေရ မူမခ်ိဳ႕ေပေသာ၊ ေရႊကူၿမိဳ႕ ျမင္သာ ဆုံကုန္းရပ္၌

စသည္ျဖင့္ လာရွိသည္။

ပခန္းအုတ္ကူ မွ ပခုကၠဴ

ေရွးက တပ္ၾကားရပ္၏ အေရွ႕ဘက္သည္ ပခန္းနယ္ျဖစ္၍ တပ္ၾကား၏အေနာက္ဘက္သည္ ျမင္သာရြာႀကီးျဖစ္ေလသည္။ တပ္ၾကားရပ္သည္ ျမင္သာႏွင့္ ပခန္းနယ္စပ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။အေလာင္းစည္သူသားကုိ ကူတည္လုပ္ခဲ့ရသည္၊ ပခန္းနယ္ဘက္၌ ျဖစ္၍ ၎ကူကုိ ပခန္း အုတ္ကူ ဟုေခၚၾကသည္။ ပခန္းအုတ္ကူ အနီးအစပ္ တည္ေသာ ရြာကုိလည္း ပခန္းအုတ္ကူရြာဟု ေခၚခဲ့ၾကရာမွ ပခန္းအုတ္ကူရြာ မွ ပခုကၠဴရြာ ျဖစ္လာသည္။ တျဖည္းျဖည္း စည္ကားလာ၍ ပခုကၠဴၿမိဳ႕ ျဖစ္လာခဲ့ရာ အဂၤလိပ္ လက္ထက္တြင္ ခရုိင္ၿမိဳ႕ျဖစ္လာခဲ့သည္။

ပခုကၠဴမိသားစု မွ pkufriends ၏ ပုိ႔စ္ကုိ စာလံုးေပါင္း အနည္းငယ္ျပင္၍ ျပန္လည္တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္….။
ယခုအခါ ပခုကၠဴအား ဧရာအေနာက္ျမိဳ႕ေတာ္ ဟုလည္းေခၚတြင္သည္။
ဒါေတြကေတာ့ Google Map ကေန Pakokku ဆုိျပီး ရွာၾကည့္ထားတာေတြပါ….။

မိုးထက္အိမ္

2009: 12/23
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: ဖတ္မိ ၾကိဳက္မိသမွ်
ေဆာင္းပါး
11 comments

ျဖဴေလးလြမ္းခိုင္းတဲ့ ကေလးသမိုင္း

မေန႔က ရံုးပိတ္ရက္ဆုိေတာ့ အိမ္မွာ လုိအပ္တာေလးေတြ၀ယ္ဖုိ႔ အေမနဲ႔တူတူ ျမိဳ႕မေစ်းဘက္က ယဥ္ယဥ္စတိုးကုိ လုိက္သြားလုိက္တယ္ …. ကုိယ္ဖုိ႔လည္း လုိတာေလးေတြရွိရင္ ညာတာပါေတးနဲ႕ အေမ့ကုိ၀ယ္ခိုင္းဖုိ႔ေပါ့… ေျပာရရင္လည္း ရွက္ဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္ …. အသက္သာ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ျပီးလုိ႔ ေလးႏွစ္ၾကီးမ်ားေတာင္ျပည့္ျပီးသြားတာ ခုထိ အေဖနဲ႔ အေမ့ကုိ ဒုကၡေပးလုိ႔ ၀ေသးတာ မဟုတ္ဘူး …. ဒါနဲ႔ေတာင္ သမီးပုခံုးက ေကာင္းပါတယ္အေမရဲ႕ ဆုိျပီး အေမတုိ႔ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ရႊီးတတ္ေသးတာ…. မိဘဆုိေတာ့ ကုိယ့္သားသမီး ရႊီးေနတာလား တကယ္လား သိတာေပါ့ေလ … ဒါေပမယ့္ နားေထာင္ေကာင္းေတာ့ ခပ္ျပံဳးျပံဳးပဲေပါ့ …. ကုိယ့္ကုိယ္ကိုလည္း နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ သိပါတယ္ … အသံုးမက်ဘူးဆုိတာ… ဒါေပမယ့္ ကုိယ့္ထက္ဆုိးတဲ့လူေတြ တပံုၾကီးပါေလဆုိျပီး ရင့္က်က္မလာတဲ့ ေျဖေတြးေလးနဲ႔ေနေနရတာပဲ … ခုလည္း ေစ်းျခင္းေတာင္းေလး ကုိင္ျပီး အိမ္ဖုိ႔လုိတာေရာ ၊ ကုိယ့္ဖုိ႔လိုတာေရာ ေရာသမေမႊလို႔ ၀ယ္ေနျပီ ….။

”ဟယ္ ၊ မမ၀င္း ေနေကာင္းလား ၊ မေတြ႕တာေတာင္ၾကာျပီ ” ဟာ လုပ္ျပီ ၊ အေမတုိ႔ကေတာ့ အဲလုိပဲ သြားတဲ့ေနရာ အသိရွိတယ္ … အေမ့အသိေတြနဲ႔ေတြ႕ရင္ စိတ္႐ႈပ္လြန္းလုိ႔ ၊ အဟုတ္ေျပာတာ ၊ ကုိယ္လည္းမသိဘဲနဲ႔ ျပံဳးျပရ ၊ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာရ ၊ ဘာနဲ႔ေက်ာင္းျပီးျပီ ၊ ခု ဘာလုပ္ေနတာ အာ ဘာေတြမွန္းမသိဘူး အဲလုိေတြ ေျပာရတာ သိပ္စိတ္႐ႈပ္တယ္ …. အေမနဲ႔သြားရင္ ဒါမ်ိဳးေတြက ၾကံဳမွာပဲေလ … ခုလည္း လူကုိလွမ္းေခၚေနျပီ … ဟြန္း… သမိုင္းေပးတာ၀န္အရ ေျပာရဆုိရဦးမယ္…. “ေအာ္ ဒါ သမီး အၾကီးေလးလား ၊ ငယ္ငယ္တုန္း ရုပ္ရွင္ရံုထဲမွာ အာျဗဲၾကီးနဲ႔ ေအာ္ငုိတဲ့ ကေလးေလးေပါ့ ၊ ဟုတ္လား သမီး ” “အယ္ ၊ သမီး မမွတ္မိဘူး ” “အင္းေပါ့ သမီးက ငယ္ေသးတာကုိး ဘယ္မွတ္မိမွာလဲ၊ ငယ္ငယ္က ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာပဲ ၊ ခုေရာ ဆုိးတုန္းပဲလား ၊ ရုပ္ေလးကေတာ့ အေခ်ာေလးေတာ့ မမ၀င္းသမီးက ” တဲ့…. ေနာက္ဆံုးပိတ္စကားအဆံုးသတ္ေလး လွလုိ႔သာေပ့ါေလ … မဟုတ္ရင္ ေဒၚေမေက်ာ္တုိ႕မ်က္နွာ မႈန္ကုပ္သြားျပီသာမွတ္ …. ။

အိမ္လည္းေရာက္ေရာ အေမ့ကုိေမးေတာ့တာေပါ့ … အေမ သမီးငယ္ငယ္က ေတာ္ေတာ္ဆုိးလားလုိ႔ …. အေမကေျပာတယ္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မသိဘူးလား တဲ့ …. အင္ ဘယ္မွတ္မိမွာလဲေနာ္ …. တကယ္လုိ႔ ဆုိးခဲ့တယ္ဆုိလည္း နည္းနည္းပါးပါးပဲ ေနမွာပါ… ဒါေပမယ့္ လူ႔ေလာကထဲ စမေရာက္ခင္တည္းက အေမတို႕ကို ဒုကၡေပးခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပဲ… သက္ဦးလည္း ျဖစ္ျပန္ ၊ ကေလးအေနအထားကလည္း သူမ်ားေတြလုိ ေခါင္းကေန အတည့္မထြက္ဘဲ ေျခေထာက္ကေန စထြက္မယ့္ အေျခအေနဆုိေတာ့ ရုိးရိုးမေမြးရဲဘဲ ပခုကၠဴကေန ရန္ကုန္ကို တကူးတက လာျပီး ခြဲေမြးရတယ္ေလ… စတည္းက ကန္႔လန္႔တိုက္ျပီး ေမြးလာတာတဲ့ … ေမြးကာစကလည္း ၀မ္းေတြ တအားသြားလုိ႔ အေဒၚေတြမွာ အႏွီးေတြမနားတမ္း ေလွ်ာ္ရတယ္ဆုိတာ့ နည္းနည္းပါးပါး ဆုိးတယ္လုိ႔ေတာ့ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္…. ။

တစ္ခါ ၃ ၊ ၄ ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ မိဘႏွစ္ပါးလံုးက ၀န္ထမ္းဆုိေတာ့ အထိန္းရသက္သာေအာင္ပဲလား မသိဘူး … မူၾကိဳပုိ႔လုိက္တယ္ … အန္တီၾကီးေျပာသလုိ ႐ုပ္႐ွင္႐ံုထဲမွာ ငုိမငိုေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး…. မူူၾကိဳတူတူတက္ရတဲ့ ေမာင္၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္နဲ႔ေပါင္းျပီး မူၾကိဳအကပြဲမွာ ပြဲတုိင္းလုိလုိပါခ်ပစ္လုိက္တာေတာ့ မွတ္မိတယ္…. အဲဒီတုန္းက ခ်င္းအက ၊ ေရႊအိုးစည္အက ၊ ကဗ်ာရြတ္ အက ေနာက္ ဘာလဲ မမွတ္မိေတာ့ဘူး … ဒါေတာင္ ယုိးဒယားကန္ေတာ့ခန္းဖုိ႔ ေခၚေသးတယ္ …. လံုခ်ည္က တုတ္ေနလုိ႔ မကတတ္လုိ႔ လြတ္သြားတာ…. ေရႊအုိးစည္က ကခါနီးတုန္းကလည္း ေတာင္ရွည္ပုဆုိးၾကီးက ကြ်တ္ကြ်တ္က်လုိ႔ ဆရာက ၾကိဳးနဲ႔ခ်ည္ေပးလုိက္တာလည္း မွတ္မိတယ္…. အကၤ်ီေတြ တစ္မိ်ဳးျပီး တစ္မ်ိဳးလဲျပီးကရတာဆုိေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့….. ဒါေပမယ့္ အိမ္ဘက္က ၾကည့္ရင္က် အလုပ္႐ႈပ္လုိ႔ မူၾကိဳပို႔တာ ပုိ႐ႈပ္သလုိျဖစ္သြားေတာ့ ႐ိုက္ခ်င္စရာ ေကာင္းသြားတာေပါ့…. ေနာက္ ညီမေလးေတြ အလွည့္က် ဘာအကမွ မပါရေတာ့ဘူးဆုိျပီး ျဖစ္သြားေလာက္ေအာင္ထိကုိ စိတ္နာသြားတာ အိမ္က… ဟ ဟ …။

မူၾကိဳေနျပီးသားမုိ႔ထင္တယ္ သူငယ္တန္းတက္ရမယ္ဆုိေတာ့ ဘာမွ စိတ္ထဲမခံစားလုိက္ရဘူး …. ၅ ႏွစ္ျပည့္ဖုိ႔ ၅ လေလာက္လုိေသးတယ္ဆုိေပမယ့္ အေမတုိ႔က တတ္ဆုိျပီး အသက္ၾကီးထားေတာ့ တတ္လုိက္ရတာပဲ … အဲဒီႏွစ္ေတြကေတာ့ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား မျဖစ္လုိက္ဘူးထင္တာပဲ …. ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ္ကပဲ မမွတ္မိလုိက္လုိ႔လား မသိဘူး…. ဘာမွ မထူးျခားဘူး …. တစ္ခုပဲ ဘယ္ကေလးနဲ႔ ယွဥ္ယွဥ္ ကုိယ္က ညွက္ေနတာရယ္ ၊ အသားမဲမဲ ပိန္ပိန္ျဖစ္ေနတာရယ္ေပါင္းျပီး ေမပုလဲ ၊ ေဒၚျမေလး ဆုိျပီး အေခၚခံရတာ အဲဒီအ႐ြယ္ေလာက္တည္းက…. အဲလုိ အေခၚခံရလုိ႔လည္း စိတ္တုိရမွန္း မသိပါဘူး…. ဘယ္သူ စ စ ကုိ သိပ္စိတ္မဆိုးတတ္တာ…. စိတ္ဆိုးရေကာင္းမွန္း မသိတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္ …. အဲလုိဆုိလုိ႔ေတာ့ ဦးေလးေတြက ေအးလုိ႔ဆုိျပီး ပန္ကာ လုိ႔ နာမည္ေပးတယ္… လူေအးေလးေပါ့….။

ငယ္ငယ္တုန္းက ေအးလည္း ေအး ၊ အ လည္း အ ပံုေပၚတယ္ …. စာကလည္းအေတာ္ၾကီးထဲ မပါဘူး … သင့္သင့္ပဲ …. ဟုတ္တယ္ …. ၃ တန္းတုန္းက သခ်ာၤရည္ခြ်န္ရတာ ကိုယ္ကေတာ့ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ အိမ္ကုိ အေျပးတပုိင္းနဲ႔ ျပန္ျပီး ေျပာရတယ္…. အိမ္က လာမေနာက္နဲ႔တဲ့…. ကဲ ေကာင္းလား … ေတာ္တယ္ဆုိတာ အဲေလာက္ထိကုိ အသိအမွတ္ျပဳခံခဲ့ရတာ…. အဲဒါ အိမ္ကမယံုလုိ႔မ်ား ငိုျပီး ေျပာမယ္ မထင္နဲ႔ဗ်ာ…. မယံုလည္း ေန ဆုိျပီး ခပ္တည္တည္ပဲ ေနလုိက္တာတဲ့…. အဲဒါ ေက်ာင္းမွာ အလုပ္အမႈေဆာင္ လုပ္တဲ့ ဦးေလးက လာျပီးေျပာမွ အိမ္က ယံုတယ္ …. ဘာလုိ႔ ေသခ်ာမေျပာတာလဲ ဆုိျပီးေတာင္ အဆူခံလုိက္ရေသးတယ္ …. ျပီးေတာ့ ေျပာေသးတယ္ ထံုေပေပနဲ႔တဲ့…. အမွန္ေတာ့ ဘယ္လုိယံုေအာင္ ေျပာရမွန္း မသိလုိ႔ မေျပာေတာ့တာပါ … အဲဒါကိုပဲ သူတုိ႔က ထံုေပေပ ဆုိေတာ့ ထံုေပေပလုိက္ရံုပဲ ရွိတာေပါ့… တတ္နုိင္ပါဘူး….။

ေနာက္ရွိေသးတယ္ ငယ္ငယ္က အ၀ွာဆုိတဲ့စကားကို အမုန္းသံုးတာ… စကားတစ္ခုေျပာမယ္ၾကံတုိငး္ “အေမ ၊ အ၀ွာေလ ၊ သမီးေျပာမယ္ ၊ အ၀ွာ…” ဆုိျပီး လုိရင္းေရာက္ဖုိ႔ အ၀ွာဆယ္ခါေလာက္ပါတယ္…. အေဖၾကိမ္လံုးကိုင္ျပီး ျပင္ခိုင္းမွ အ၀ွာျပဳတ္သြားတာ…. မဟုတ္ရင္ ခုထိသံုးမိဦးမယ္ ထင္တယ္…. အဲဒီတုန္းကေတာ့ ကေလးဆုိေတာ့ အ၀ွာ ဆုိတာေလး ထည့္သံုးတာကုိက စတုိင္လုိ႔ ထင္ေနတာေလ…. ။

အဲေလာက္ပါပဲ …. မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ ကုိယ္ဆုိးခဲ့တာၾကီးေတြ သိပ္မပါ ပါဘူး… ဘယ္လုိလုပ္ရမွန္း မသိလုိ႔ လုပ္တတ္သလုိ ၊ ေနတတ္သလုိ ေနခဲ့တာေတြပဲ ရွိတာပါ …. တစ္ခါတစ္ေလ ကေလးအေတြးနဲ႔ ေကာင္းမယ္ထင္တာေလးေတြကုိ ေကာင္းမယ္ထင္သလုိ လုပ္ၾကည့္ခဲ့တာေလးေတြလည္း ရွိတာေပါ့…. သိပ္ေတာ့ ထူးထူးျခားျခား မၾကံဳခဲ့ရပါဘူး…. ဒါေပမယ့္ ကေလးဘ၀ဆုိတာေတာ့ ျပန္ေတြးတုိင္း လြမ္းမိတာခ်ည္းပါပဲ….။

မိုးထက္အိမ္

2009: 12/21
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: Tag
ကိုယ့္အေၾကာင္း
အမွတ္တရ
15 comments

စုန္းပူးတဲ့ ဒီဇင္ဘာ

ဥၾသ ဥၾသ
ဟင္ ဘာသံပါလိမ့္
ဥၾသ ဥၾသ
! …. ေသခ်ာတယ္ ဒါဥၾသတြန္သံ….

ဒီဇင္ဘာ ေဆာင္းလယ္ေခါင္မွာ
ဒီဥၾသ ဘာေၾကာင့္တြန္ပါသလိမ့္…
ရာသီမွားရင္ မွား
မမွားရင္
စည္းေက်ာ္ဖုိ႔ၾကိဳးစား ဒီတစ္ေယာက္ကိုမ်ား
အား က် လုိ႔ လား … ။

မိုးထက္အိမ္

2009: 12/19
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: ကဗ်ာ
11 comments

ငွက္ကေလးသုိ႔

ငိုခ်င္တာမလား ၊ ငိုခ်လုိက္ေလ ၊ ငိုခ်လုိက္ ၊ ငိုခ်လုိက္ ၊ ဟုတ္ေသးပါဘူး ၊ ဘာလုိ႔ ငိုရမွာလဲ၊ ဒါက ငုိစရာလား မငိုနဲ႔ မငိုနဲ႔ ေမာ့ ေမာ့ ဟုိး ေကာင္းကင္ၾကီးကုိ ေမာ့ၾကည့္လုိက္ ေမာ့ ေမာ့ …. ဟာကြာ ဘာလဲ ငိုရမွာလား ၊ မငိုရဘူးလား ၊ မငိုဘဲ စိတ္ကုိ တင္းထားရမွာလား ၊ ဒီေလာက္ငိုခ်င္ေနတာ ငုိ ဆုိျပီး စိတ္ကုိ လႊတ္ခ်လုိက္ရမလား ….. ဟင့္အင္း မသိေတာ့ဘူး …. အဲလုိနဲ႔ လြန္ဆြဲေနတာ လူက ေမာလာျပီ …. ။

ငွက္ကေလး …. ဒီငွက္ကေလးက ဟုိးသစ္ပင္အျမင့္ၾကီးမွာ အသိုက္သြားေဆာက္ေနတယ္ ….ဟုတ္တယ္ …. ေသခ်ာတယ္ …. ေၾသာ္- ဒီငွက္ကေလး တျခားမွာ အသိုက္ေဆာက္တာေတြ႕လုိက္ရလုိ႔ ၀မ္းနည္းပက္လက္ ျဖစ္သြားတာလား …. ဒီငွက္ကေလး အျမဲတမ္း ပ်ံသန္းေနတာ ေတြ႕ခ်င္လုိ႔လား ….. ေသခ်ာစဥ္းစားပါဦး … ငွက္ကေလးက အျမဲတမ္း ဘယ္ပ်ံႏုိင္မလဲ … သူလည္း နားခ်င္မွာပဲ … နားခုိဖုိ႔ရာအသုိက္လည္း ေဆာက္မွာပဲ …. အဲဒါကုိ ဒီငွက္ေလး အျမဲပ်ံေနတယ္လုိ႔မ်ား ဘယ္လုိေၾကာင့္ ေတြးမိပါလိမ့္ … ဘာလုိ႔မ်ား အျမဲတမ္္း ပ်ံသန္းေနတာ ျမင္ခ်င္ပါလိမ့္ … မဟုတ္ပါဘူး …. သူ အျမဲတမ္း ပ်ံသန္းေနတာ ျမင္ခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး …. သူ တျခားမွာ အသိုက္အျမံဳေဆာက္လိုက္တဲ့အတြက္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဒီဘက္ကုိ ပ်ံသန္းမလာေတာ့မွာ စိုးတာပါ …. ဟုတ္တယ္ဟုတ္ ….။
အဲဒီငွက္ေလးငယ္စဥ္က သူအစာရွာရ ခက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုိယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ ေကြ်းေမြးျပဳစုခဲ့ျပီးျပီ …. သူပ်ံသန္းႏုိင္ေအာင္လည္း ခြန္အားေတြ ေပးခဲ့ဖူးျပီ ….. သူ ပ်ံသန္းေနတာကိုလည္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ၾကည့္ခဲ့ဖူးျပီ …. သူ နားခ်င္ရင္ နားခုိဖုိ႔လည္း ပခံုးတစ္ဖက္ ေပးငွားခဲ့ဖူးျပီ …. ခု သူ ဒီထက္ပုိေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ ေနရာကုိ ေတြ႕လုိ႔ ထြက္ခြါခ်င္ေနျပီ …. ထြက္ခြါပါေစေပါ့ ….. သူ႕ကုိဘာလုိ႔ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားမွာလဲ ….. ဘာလုိ႔ ေလွာင္အိမ္ထဲ သြင္းထားရမွာလဲ …. သူ လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းပါေစ …. ။
သူ ပ်ံသန္းႏုိင္ေလေလ ၊ သူ႔အတြက္ လံုျခံဳတဲ့ ေနရာ ရွာေဖြေတြ႕ေလေလ ကုိယ္ဘက္က ၾကည္ႏူးရေလေလပဲ မဟုတ္လား …. ။

မိုးထက္အိမ္

2009: 12/12
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: ရင္တြင္းစကား
15 comments

သည္းခံျခင္းေရခ်ိန္အမွတ္ Minus

*တူတူေလွ်ာက္ဖုိ႔
ငါ ခင္းတဲ့ဒီလမ္း
နင္ မလွမ္းလုိ႔လည္း
ရက္စက္တယ္လုိ႔ သမုတ္
စြပ္စြဲမယ့္ လူမဟုတ္ဘူး ခ်စ္သူ
နင္ စိတ္ခ်မ္းသာသလုိ ေနပါေစ …..။

*တူတူေလွ်ာက္ဖုိ႔
တြဲေခၚတဲ့ ဒီလက္
နင္ ျဖဳတ္ခ်ပစ္ခဲ့လည္း
လုက္ရက္တယ္လုိ႔ မျငဴစူ
နင္ ေပ်ာ္ဖုိ႔သာ ေရွး႐ႈမွာပါေလ …. ။

*အမ်ားတကာလုိ
နင္ မသိတဲ့ ငါ့ခ်စ္ျခင္းလုိ႔
ညည္းစရာမလုိ နင္ အလုိလုိ သိေနျခင္းနဲ႔ကုိ
ျပီးျပည့္စံုျခင္းဆုိျပီး ႐ူး
စိတ္ၾကည္ႏူးေနမယ့္ လူပါေလ … ။

*လြတ္လပ္စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းခြင့္
လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းခြင့္
လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚခြင့္
လြတ္လပ္စြာ လြင့္ေမ်ာခြင့္
လြတ္လပ္စြာ …
လြတ္လပ္စြာ …
လြတ္လပ္စြာ …
   .
   .
   .
လြတ္လပ္စြာ ခ်စ္ခြင့္ဆိုတာေတြၾကားမွာ
နင္တစ္ေယာက္ လြတ္လပ္စြာနဲ႔
တျခားတစ္ေယာက္ကုိ ရင္ေတြခုန္ေနတာ
သိေနျပန္ေတာ့…..။

*တိတ္တဆိတ္ပဲ ငါ့ႏွလံုးသားကုိ
ရာဇသံေပးလိုက္တယ္

” နင္ ျငိမ္ျငိမ္ေန …. ! ”

မိုးထက္အိမ္
Dec 10, 2009
11:01 am

2009: 12/10
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: ကဗ်ာ
21 comments

မိုးေရထဲ၀ယ္ ကၾကမယ္

အလုပ္႐ႈပ္တဲ့တစ္မနက္ ၊ (၈) နာရီခြဲေလာက္မွာ အသက္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အဘုိးအုိတစ္ေယာက္ သူ႔လက္မက ခ်ဳပ္႐ိုးျဖည္ဖုိ႔ ေရာက္လာတယ္။
၉း၀၀ နာရီေလာက္မွာ ခ်ိန္းထားတာ တစ္ခုရွိလုိ႔ အလ်င္လုိေနေၾကာင္း ေျပာတယ္ ။
သူရဲ႕ အေရးတၾကီးျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနကုိၾကည့္ျပီး ထုိင္ခံုမွာ ထိုင္ခိုင္းလုိက္တယ္ ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က သူ႔ကုိ မေတြ႕ခင္အထိ တစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္ ၾကာမွာ သိေနတယ္။
သူ နာရီတၾကည့္ၾကည့္ျဖစ္ေနတာကုိျမင္ျပီး င့ါမွာလည္း ေနာက္လူနာ မ႐ွိေတာ့တာမုိ႔ သူ႔အနာကုိ ၾကည့္ေပးဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္။
စစ္ေဆးၾကည့္ရာမွာ အနာက ေကာင္းေကာင္းက်က္ေနျပီ။ ဒါနဲ႔ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကုိေခၚ ၊ ခ်ဳပ္႐ိုးျဖည္ဖုိ႔ လုိတာေတြ ယူလာခိုင္းျပီး သူ႔အနာကုိ ျပန္စည္းေပးလုိက္တယ္ ။ သူ႔အနာကုိ ဂ႐ုတစိုက္လုပ္ေပးရင္း ဒီေလာက္ေလာေနရေအာင္ တျခားဆရာ၀န္တစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်ိနးထားတာမ်ား ရွိေနသလားလုိ႔ ေမးၾကည့္တယ္။
အဘိ္ုးအိုက မရွိပါဘူးလုိ႔ေျပာတယ္။ ဘုိးဘြားရိပ္သာကုိသြားျပီး သူ႔မိန္းမနဲ႔ မနက္စာ သြားစားဖုိ႔ပဲ ရွိပါတယ္တဲ့။
သူ႔မိန္းမရဲ႕ က်န္းမာေရးကုိ သတင္းေမးေတာ့ သူမ အဲဒီကုိေရာက္ေနတာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူးတဲ့ ။ သူမဟာ အယ္လ္ဇုိင္းမားေရာဂါ ခံစားေနရသူ ျဖစ္တယ္လုိ႔လည္း ေျပာပါတယ္ ။
အံ့အားသင့္သြားျပီး ေမးၾကည့္လုိက္တယ္ ။

“အဘိုးဘယ္သူလဲဆုိတာ အဘြားက မသိတာေတာင္မွ ဘာလုိ႔ အဘိုးက မနက္ခင္းတုိင္းသြားေနတာလဲဟင္”

“သူမကေတာ့ ငါဘယ္သူလဲဆုိတာ မသိေတာ့ဘူးေပါ။ ဒါေပမယ့္ သူမ ဘယ္သူဆုိတာ ငါက သိေနေသးတာကုိး”

သူျပန္သြားခ်ိန္မွာ မ်က္ရည္ထိန္းထားရပါတယ္။
လက္ေမာင္းမွာ ၾကက္သီးေမြးညင္းထရင္း ေတြးလုိက္မိပါတယ္။ “ဒါဟာ င့ါဘ၀မွာ လုိခ်င္ေနတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာအမ်ိဳးအစားပဲ”
အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ဆုိတာ ကိုယ္ခႏၶာမဟုတ္သလုိ ခ်စ္ေရး ခ်စ္ရာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္ခဲ့တာ ၊ ျဖစ္လာမွာ ၊ မျဖစ္လာမွာ အားလံုးကို သည္းခံခြင့္ျပဳတာျဖစ္ပါတယ္ ။
အီးေမးလ္ထဲက လာတဲ့ဟာသေတြ ေပ်ာ္စရာေတြနဲ႔ အတူ တစ္ခါတစ္ေလ အေရးပါတဲ့ သတင္းစကားလည္း ပါလာတတ္တယ္ ။ ဒီတစ္ခုေတာ့ ခင္မ်ားတုိ႔ကုိ မွ်ေ၀ႏုိင္မယ္ ထင္ပါတယ္ ။
အေပ်ာ္ဆံုးလူဆုိတာ အရာရာ အေကာင္းဆံုးေတြ ရွိေနဖုိ႔ မလုိအပ္ပါဘူး ။ သူတုိ႔ဆီမွာ ရွိေနတာေတြကုိ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနသူေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္ ။

ဘ၀ဆုိတာ မုန္တိုင္းကို ဘယ္လုိလြန္ေျမာက္ရမယ္ဆုိတာ မဟုတ္ပါဘူး ။ မုိးေရထဲမွာ ဘယ္လုိ ကခုန္ရမယ္ ဆုိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Light မဂၢဇင္းထဲက မ်ိဳးကိုကုိ ရဲ႕ရသစာကုိ ျပန္လည္မွ်ေ၀ျခင္း ျဖစ္ပါသည္….

2009: 12/07
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: ဖတ္မိ ၾကိဳက္မိသမွ်
ရသစာတုိ
11 comments

အနီးမွာလား အေ၀းမွာလား

ခ်မ္းကို တစ္ေယာက္ သူ႔အိမ္ေလးမွာ ေနရထိုင္ရတာ ျငီးေငြ႔လာတယ္…ဒီအိမ္ကုိ ေရာင္းျပီး ခုလက္ရွိအိမ္ထက္ ေကာင္းတဲ့ အိမ္ေလးတစ္လံုး၀ယ္ဖုိ႔ စဥ္းစားမိတယ္ …. အဲဒါနဲ႔ ေရာင္းဖုိ႔ ၾကိဳးစားတယ္…. အခ်ိန္သာ ၾကာလာတယ္ သူ႔အိမ္ေလးက ေရာင္းမထြက္ဘူးျဖစ္ေနတယ္…. ေနာက္ဆံုး အိမ္ျခံေျမ အက်ိဳးေဆာင္ ကုမၸဏီတစ္ခုနဲ႔ ဆက္သြယ္ျပီး ေရာင္းမယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္….။
အက်ိဳးေဆာင္ကုမၸဏီက ခ်မ္းကုိရဲ႕အိမ္ကို ျမန္ျမန္ေရာင္းႏုိင္ဖုိ႔ နာမည္ၾကီး မဂၢဇင္း တစ္ခုမွာ ေၾကာ္ျငာထည့္တယ္ … ေၾကာ္ျငာထဲက ခ်မ္းကုိရဲ႕ အိမ္ေလးဟာ အရမ္းလွတယ္ ၊ ဆြဲေဆာင္မႈေတြနဲ႔ ျပည့္၀ေနတယ္ … ဒီအိမ္ေလးနဲ႔အတူ ရင္သပ္႐ႈေမာဖြယ္ ပန္းဥယ်ာဥ္ေလးတစ္ခုပါေၾကာင္းကုိလည္း ေၾကာ္ျငာထဲမွာ ေရးသားေဖာ္ျပထားတယ္….။
ခ်မ္းကိုတစ္ေယာက္ ေၾကာ္ျငာကုိ ျမင္ျမင္ခ်င္းပဲ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ဖတ္လိုက္တယ္ …. အဲဒီေနာက္ အက်ိဳးေဆာင္ ကုမၸဏီဆီကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ဖုန္းဆက္ေျပာလုိက္တယ္…။

“အားေတာ့ နာပါတယ္ ဦးၾကည္မိုးရယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ကုိ မေရာင္းေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္ျပီ ၊ ဒီမဂၢဇင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ေၾကာ္ျငာကိုေတြ႕လိုက္တည္းတ ကြ်န္ေတာ့္ ဘ၀တစ္သက္ ေနထိုင္ခ်င္တဲ့ အိမ္ပံုစံဟာ ဒီအိမ္ပဲလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္ သိလုိက္ရျပီ ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီအိမ္ကုိ မေရာင္းေတာ့ဘူး…”

**********

ကြ်န္မတုိ႔တစ္ေတြဟာ ကုိယ္ပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့အရာက ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ တကယ္လုိခ်င္ေနတဲ့ အရာျဖစ္ေနလုိ႔ ျဖစ္ေနမွန္း မသိဘဲ ပုိင္ဆုိင္ျပီးသားေတြကို စြန္႔ျပစ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားၾကတယ္…. ကုိယ္လုိခ်င္ေနတဲ့အရာေတြ ကိုယ့္မွာ မရွိဘူးအထင္နဲ႔ တျခားမွာေနရာမွာ ရွာေဖြဖုိ႔ ၾကိဳးစားေနမိၾကတယ္…. တစ္ခါတစ္ေလ ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့အရာက ကုိယ္ပုိင္ဆုိင္ျပီးသားပါ့လားဆုိတာကို သူမ်ားေျပာမွ ၊ သူမ်ားျမင္ေအာင္ျပမွ သိရတတ္တဲ့အေၾကာင္း ဒီစာေလးက ေဖာ္ျပသြားပါတယ္…. ဒီစာထဲက ခ်မ္းကိုကေတာ့ သူပိုင္ဆုိင္ထားတဲ့အရာဟာ သူတကယ္လုိခ်င္ေတာင့္တခဲ့တဲ့ အရာပဲဆုိတာကို အခ်ိန္မွီသိ႐ွိသြားခဲ့ပါတယ္ …. ဒီစာေလးကုိ ဖတ္ျပီး ကြ်န္မေတာင့္ေတာင့္တတ လုိခ်င္ေနတဲ့အရာေတြ ကြ်န္မပတ္၀န္းက်င္မွာမ်ား ေရာက္ေနသလားဆုိျပီး လွည့္ၾကည့္မိပါတယ္… ။

မိုးထက္အိမ္
Dec 3, 2009
1:01pm

2009: 12/03
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: ေဆာင္းပါး
17 comments

ကြ်န္မႏွင့္ အိမ္ေထာင္ေရး

တဂ္တဲ့သူကလည္း မညွာမတာပါပဲ…. ကြ်န္မႏွင့္ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ေရးေပးပါတဲ့…. ခ်စ္ျခင္းကုိေတာင္ ခုမွ နားလည္သလုိလုိ မလည္သလုိလုိ ေသခ်ာေအာင္ လုပ္ေနရတဲ့လူကို အိမ္ေထာင္ေရးအေၾကာင္းေရးခိုင္းေတာ့ နည္းနည္းမဟုတ္ဘူး ၊ ေတာ္ေတာ္ကို အၾကပ္႐ိုက္ပါတယ္….အဲဒါနဲ႔ တဂ္ထားတဲ့လူကလည္း ခုတေလာ ဘယ္ေရာက္ေနလဲလည္း မသိျဖစ္ေနတာရယ္ ၊ ေရးလုိ႔မရေနတာရယ္နဲ႔ ေပါင္းျပီးပစ္ထားလုိက္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္…. ခုေတာ့ ၾကိဳးစားျပီး ေရးလိုက္ပါတယ္….

အိမ္ေထာင္ေရးဆုိတဲ့ စကားလံုးၾကီးက တကယ္တမ္း ကြ်န္မနဲ႔ ဘာမွ မသက္ဆုိင္တဲ့ တစိမ္းတရံစာပါ….

အိမ္ေထာင္ေရး ဆုိတာကုိ ၾကားလုိက္မိတုိင္း ကြ်န္မစဥ္းစားမိတာက ဘာ့ေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳျဖစ္သလဲ ဆုိတာပါပဲ…. ကြ်န္မအတြက္ အေျဖတကယ္မရွိတဲ့ ေမးခြန္းပါ…. အဲဒါနဲ႔ နီးစပ္တဲ့ လူေတြကို ေမးၾကည့္မိတယ္…. ဘာလုိ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳတာလဲ… ေအာ္ ရွင္းေနတာပဲ ခ်စ္လုိ႔ေပါ့ ၊ လူသားတာ၀န္ ေက်ပြန္ေအာင္လုိ႔ေပါ့ ၊ ေဆးေပးမီးယူ အတြက္ေပါ့ ၊ အမွီသဟဲဆုိတာ လုိတယ္ေလ စသည္ စသည္ ေျဖၾကတာေတြ စံုလို႔ေပ့ါ….

အဲလုိေျဖၾကတဲ့ လူေတြကို ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္းတစ္ခု ထပ္ေမးၾကည့္မိတယ္ …. ဘယ္လုိ ယံုၾကည္မႈနဲ႔မ်ား အိမ္ေထာင္ျပဳျဖစ္သြားတာလဲ ….. အဲလုိေမးလုိက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ သူတုိ႔ဆီက တူညီတဲ့ တုန္႔ျပန္မႈတစ္ခု ရခဲ့ပါတယ္…. ဘယ္လုိတံုျပန္မႈလဲဆုိေတာ့ တအံ့တၾသေလး ျပန္ၾကည့္ၾကတာပါပဲ…. ေနာက္ သူတုိ႔ကပဲ တူညီတဲ့ ေမးခြန္းေလးတစ္ခု ျပန္ေမးၾကေသးတယ္….. ယံုၾကည္စရာလူ မေတြ႕ဖူးေသးဘူး မဟုတ္လား တဲ့…..

ဘယ္လုိျပန္ေျဖရပါ့ေနာ္…. ကြ်န္မေတာ့ ျပန္ပဲ ျပံဳးျပမိတာပဲ …. သံသယမ်ားတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မအဖုိ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုိ တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ ယံုၾကည္ကုိးစားဖုိ႔ဆုိတာ ေတာ္ရံုလြယ္တဲ့ အရာမဟုတ္…. အဲဒါေၾကာင့္ ျပန္ပဲ ျပံဳးျပမိပါတယ္…

သူစိမ္းႏွစ္ေယာက္ ေပါင္းစပ္ၾကမယ့္ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ယံုၾကည္မႈက ေတာ္ေတာ္အေရးပါပါတယ္ … တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်င့္ ၊ ပညာ ၊ သိကၡာ ဒါေတြကုိ ယံုၾကည္ဖုိ႔ လုိပါတယ္…. ယံုၾကည္႐ံုတင္မဟုတ္ဘဲ အျပစ္အနာအဆာ႐ွိခဲ့ရင္လည္း ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးႏုိင္ရပါမယ္ …. ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးဖုိ႔အျပင္ အျပန္အလွန္လည္း ကူညီေဖးမေပးရပါမယ္ …. ကူညီေဖးမတယ္ဆုိတဲ့ ေနရာမွာလည္း ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာေရာ ၊ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာပါ ကူညီေဖးမမႈ လုိပါတယ္ …. ႐ုပ္ပိုင္းဆုိင္ရာမွာ ေငြးေရးေၾကးေရးကုိ ဆုိလုိခ်င္တာ မဟုတ္ပါဘူး … တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္ ၊ ၀တၱရားေတြကို ကူညီလုပ္ေဆာင္ေပးတာကို ေျပာခ်င္တာပါ…. ဒီလုိမ်ိဳးေတြလုပ္ဖုိ႔ဆုိတာကလည္း ခ်စ္ျခင္းဆုိတဲ့ တံတားရွိမွ လြယ္ကူမယ္ ထင္ပါတယ္…

ဒီခ်စ္ျခင္း ဆုိတာမွာလည္း အေကာင္းေရာ အဆုိးေရာ ရွိပါတယ္ …. ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရြင္ခ်မ္းေျမ့ရသလုိ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ရတာေတြလည္း အမ်ားသားပါ… ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္ စိုးရိမ္ျခင္း ၊ ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္ ေၾကာက္ရျခင္းဆုိတာေတြကေတာ့ ခ်စ္မိသူတုိင္း ၾကံဳရမယ္ ထင္ပါတယ္…. အဲဒီလုိ စိုးရိမ္ရတာ ၊ ေၾကာက္ရတာေတြကုိ မႏွစ္သက္တဲ့ ကြ်န္မအတြက္ အိမ္ေထာင္ေရးဆုိတာၾကီးက အရင္ကတည္းက သူစိမ္းပါ ၊ ခုလည္း သူစိမ္းပါပဲ …. ေနာင္မ်ားလည္း သူစိမ္းေတြထဲက သူစိမ္းပဲ ျဖစ္ေနဦးမလားဆုိတာေတာ့ ဘုရားမွ တပါး အျခား မသိလုိ႔ပဲ ေျပာရမယ္ ထင္ပါတယ္….

ဆက္လက္ျပီး-
ကြ်န္မႏွင့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေရးတဲ့ အမ မခ်စ္ရ ၊ ဖုန္းေျပာတယ္ ဆိုတာ လူခ်င္းမေတြ႕ရဘဲ အဲေလာက္ပဲ တတ္ႏိုင္လို႔ … အဲလိုေလးပဲ ရူးေနရတယ္ ဆိုတဲ့ ကုိသိဂါၤရ နဲ႔ လက္ထက္ကာနီး သတုိ႔သား အေလာင္းအလ်ာေလး ကုိျပည့္ျဖိဳး တို႔ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရး သေဘာထားေလးေတြ ၾကားခ်င္ပါေသးေၾကာင္း….

မိုးထက္အိမ္
Dec 1, 2009
2:05pm

2009: 12/01
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: Tag
ကိုယ့္အေၾကာင္း
17 comments

စိတ္ကူး သံု႔ပန္း

*ခရီးေတြ မိုင္ေတြ
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ မေျပာခ်င္ဘူး
နင္နဲ႔ငါ့ၾကား
ျခားေနတဲ့ အကြာအေ၀း
မွန္းလုိက္ရင္ လြဲခ်ည္းေနလုိ႔…။

*ေဘာင္ေတြ အနားသတ္ေတြ
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ မရွိေစခ်င္ဘူး
နင္နဲ႔င့ါၾကားက
ျခားထားတဲ့ အျဖဴေရာင္ျမစ္
တံတားအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းခ်င္လုိ႔….။

*သ၀န္တုိတာေတြ ၊ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တာေတြ
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ မၾကားဖူးခ်င္ဘူး
နင္နဲ႔င့ါၾကား
ဘယ္လုိအေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔မွ
ဒီစကားလံုးေတြ သံုးခြင့္မ႐ွိလုိ႔….။

*တူညီမႈ ၊ တိုက္ဆိုင္မႈ
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သိကို မသိခ်င္ဘူး
နင္နဲ႔င့ါၾကား
ျခားတာေတြ အမ်ားသားမုိ႔
နားလည္မႈဆုိတာေတြခ်ည္း သံုးေနရလုိ႔….။

*ကဲ ေတြးေနတာ ၾကာပါတယ္
နင္သိေအာင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာမယ္
နင့္ ကုိ ….
ငါ ….
ခ်စ္ တယ္….။

*အဟား … ဒါေတြက စိတ္ကူးေတြပါ
တကယ့္လက္ေတြ႔မွာ
ခပ္တိုးတိုးၾကံဳး၀ါး
ေယာက်္ားေလးျဖစ္ရင္ ေကာင္းသား…။
မိုးထက္အိမ္
Nov 25, 2009
1:22am

2009: 11/25
POSTED BY: ေမေက်ာ္
CATEGORY: ကဗ်ာ
16 comments

အေျပာခ်င္ဆံုးစကား

ကြ်န္မ ၏အျပစ္ကို ျမင္၍ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ၾကား၍ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ သံသယရွိ၍ေသာ္လည္းေကာင္း ကြ်န္မအား သနားသျဖင့္ ေထာက္ရႈ၍ ေျပာဆုိသတိေပးပါ ... အျပစ္ကို ရႈ၍ ကုစားပါမည္ ...

RSS FEED

ဟုိစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္နဲ႔ ဘာတစ္ခုမွ နက္နက္႐ိႈင္း႐ိႈင္း မသိသူ :P

ဒီေန႔ စိတ္ထဲရွိရာ…

ေၾကာက္တယ္ ...

ကြ်န္မ ရာသီ အမွတ္တံဆိပ္

Competitive and sportive. Don't like losing and always cheerful ! I m trustworthy, and very out going. I choose love carefully, and don't fall in love easily. But once i find the right one, i don't let go or a long time.